Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her zaman sana senden yakın
Çatık kaşlarının orta yerine
Mıh ile çakılmış beklerim
Doğmaz güneşlere bağlamam vade
Rabıtada güneşler batmaz....
Batmaz....
Asla...
Evet, asla batmaz. Rabıtayı kuracak akıl ve iz'an mevcuttur insanoğlunda.
Tebrikler, saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta