İnsan bir mikrobun karşısında aciz,
bir nefeslik havaya muhtaç, ölüme mahkum iken;
hala kendisini ölümsüz,
bütün zorlukları yenebilecek kadar güçlü,
dünya ve içindekilere de sahip zannetmenin cehaletinden kurtulamıyor.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




doğru yolu bulma ümidi ile. +
İşte her insana verilmiş
bu harika hislerin Rabb'ine
secde edilmez mi?
Başka nasıl imtihan olmalı?
TEBRİKLER VE SAYGILAR.
Çok anlamlı dizeler...Bu dizeleri yazan maharetli kalemi özden kutluyorum...Kaleminiz,kavi,ilhamınız davi,ömrünüz uzun olsun...Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta