Rabbim... Şiiri - Asuman Taşbulak 2

Geceler, yalnız sandığımdan daha derin; bir ince ışık gibi düşüyorsun içime...
Hiç mi gitmezsin?
Unuttum sanırken, "İhtiyacım var; gel, sar beni." dediğim anda, hiç gitmemişsin gibi yüreğimdesin.
Kimsenin duymadığı, benden başka kimsenin bilmediği sensin.
Seninle nefes alıyor, senin için yaşıyorum.
O kadar da sevmiyorum burayı aslında.
Senin yaşattıklarınla güzelliğini görsem de, yine de eksik kalıyor.
Tefekkürde kaldığım, zamanın sustuğu anları yazıyorum.
Ruhum, seni hissettiği her dem yeniden can buluyor.
Tek hakikat sensin.
Onca yapılacak işin arasında, vakitli vakitsiz, edeple yalnız sana tutunuyorum.
Herkes vazgeçse de, benden hiç vazgeçmeyen bir tek sensin...
Rabbim.