Rabbi işrahli sadri Şiiri - Gecenin Hüznü 2

Yanmak mı olmak mı bilmediğim bir merhale
Belki de ölmeden önce ölmek...
Kalbimdeki kuş ne vakittir her kanatlanıp karbugamdan sana doğru yol almaya kalksa kanadı kırılır, düşer eski yerine!
Gönlümün göğü yağmurlarını salar üzerime
Yağmur şiddetlendikçe yangında şiddetlenir.
Yaşlar yanaklarımı aşıp göğsüme akmaya başlayınca başlarım en sevgiliye yakarmaya "Rabbi işrah li sadri..."
Çünkü bilirim beni züleyhanın imtihan ateşi ile yakan da odur,
Yangınlarıma serinlik ve selamet verecek olan da o...
İmtihan bu ya; seven kavrulur iken, sevilen başka bir sevgiliye seslenmekte ve methiyeler dizmektedir.
Biliyorum bu demler imtihanın son demleridir.
Kazanmak sükunettedir .
Sükunet ateşten gömlektir .
Ateşten gömlek, sevgiliye giyinmek istediğimiz ama bize nasip olmayacak yegane elbisedir...
Sevgiliden uzaklaşırken, gönlü dem be dem eşiğinden koparırken edilecek yegane dua;
"Rabbi işrahli sadri" dır...