Yüz bin yıl dahi geçse, uzaylılar içinde,
Kâinat da yok olsa bir hiçler biçiminde…
Bizler de var olmasak, bir yokluğun içinde,
Düşünen de olmasa tam şuursuz biçimde…
İster felsefe türet istersen hiç türetme,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta