Adın düşse gönlüme, dağlar secdeye varır. Bir bakışın değse ruhuma, İçimdeki bütün putlar yıkılır.
Ben ki nefsimin zindanında yıllarca mahkum, Bir nefesinle zincirlerimi kırdım. Varlığımı ateşe verip kül ettim de, Küllerimin arasından Seni çağırdım.
Ey canın içinde saklı Can, Ey yoklukta tecelli eden Sultan! Senden gayrı ne gördüysem perdedir, Senden gayrı ne sevdiysem yalandır.
Al beni benden, Bırakma beni bana Çünkü insan kendine kaldıkça kaybolur, Sana vardıkça Hakk'a varır, Sana yandıkça yeniden doğar.
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta