Dört yanıma pusu kurmuş
suratını bile görmediğim,
tanımadığım,
‘insanım’ diye yaşayanlar.
Ne isterler senden, benden bilmem.
Ne isterler karanlığı aydınlatmaya çalışan mumdan?
Ne isterler bizi biz yapan Cumhuriyet’ten?
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta