Puştun Zulası Şiiri - Ömer Gümeli

Bir elim üşüse
Öbür elim üşüyene hazır kıta
Geçtiğim çoktu sözde vefanın kapısından
Gölge edilmesin istemem
Eşten dosttan
Bayılmışım dünden

Geç/mişim
Çok/muşum
Puşttan ötürü bitmez borcun
Etmeye bile gölge
İstemezim
Tefe verilip gerilmişim dünden

Aklım doğruda
Güneşime gölgeyi istemem
İstemezim eşten dosttan puştu
Yavşağın satacağı akılmış banaymış
Gelecek olan iyilikmiş falan filan
Maraz olanı bilirim ben
İstemezim öbür elimden gayrı ıscaklığıda
İtliğe doymuşum dünden

Kendi isteğimin kararıyla
Kül olan anıların zamanında
Siktirin gidin usumdan

Arabaydı ticariydi
Direksiyona saffet geçti
Ön yanına zeki mi ayhan mı oturdu ne
Kimse kimdi ikisinden biri
Arka sağa barış efendi kös kös kösüldü
Arka ortada şöförün kız kardeşi
Araba kükreyerek çınara doğru
Barış hıyarı saffetin kardeşine yürüdü
Barış hıyarının corp corp yiyişmeli sesi
Önde ağabey varmış yok muş
Ne farkeder uçkuru puşttan olana ne fark eder
Kulaklar sevişme sesiyle tırmalandı falan filan
Siktirin gidin ulan aklımdan
Yüzü bile kızarmayan sünepelerden
Bıktı usandı bu adam

Omar'ın eli var hâlâ öbür eline
Aklı hiç üşümesin diye
Ayakları dönmeze durduğunda
Kalana cıvık dedi
Gidene adam... / Siem Reap Günlüğü