Pusatlar Bizim Şiiri - Atsız Alp

Şahlanır atlar da nalları parlar,
Göklerden süzülen pusatlar bizim.
Erir karşımızda o yüce dağlar,
Bozkırda yazılan pusatlar bizim.

​Yazgımız kazınmış kadim taşlara,
Gözümüz değmiştir özgür kuşlara.
Selam olsun canlar, doğan başlara,
Gökbörü izinde pusatlar bizim.

​Ötüken yurdunun rüzgârı eser,
Bir yiğit haykırsa dünyayı keser.
Gönüller bir mızrak, ne gam ne keder,
Töreyi yaşatan pusatlar bizim.

​Davullar vurulur, yer gök inler de,
Destanlar söylenir dünden günlerde.
Oğuz’un nesliyiz, ulu yönlerde,
Tarihe kök salan pusatlar bizim.

​Yıldızlar şahittir gece andına,
Baş eğmez bu millet dünya tahtına.
Yürürüz gözü pek, zafer bahtına,
Güneşi kuşatan pusatlar bizim.

​Atsızalp der: Erimez gönlümün tuncu,
Ufukta parıldar okun sivri ucu.
Cihanı sarsa da hainin gücü,
Yıkılmaz bu kale, pusatlar bizim.