Hayatı bir prova sanıyordun.
Oysa provası yokmuş meğer.
Kulağına üflenen sufleleri çoktan unuttun.
Perde doğacağın rahmin açılmasını söyler.
Adı dünyaymış sahnenin.
Anlamı yok repliklerin.
Bu oyun doğaçlama.
Arama sahneyi ışık sensin.
Senaryondaki tüm sayfalar oyunun içinde.
“İyiyim” dediğin o yalan bile.
Kimse seni izlemiyor sanırken aslında.
Herkes seni biliyor olabilir bir göz kırpıldığında.
Herkesin kendi provasızlığında.
Hayat ancak oynamakta.
Dağılmak da oyunun içinde.
Toparlanmaya çalışmak da.
Bırak doğru şarkıyı aramayı.
Müzik çoktan başladı.
Çalıyor.
Hayatın şarkısı.
Bazen sessizlikte.
Farkındalığımızı hatırlatan o nağmede.
Bazen kötü oynadığımızı hissetsekte.
Oynuyoruz en samimi halimizle.
Kayıt Tarihi : 11.05.2026 18:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!