Öyle acıkıyorum ki...
Sensizliğin sofrasına oturuyorum her gece.
Kırık dökük mısraları diziyorum tabağıma,
bir şiirin ortasında çatalla yokluyorum seni.
Gelmiyorsun.
Ne bir ekmek bölüşüyoruz,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta