Öyle acıkıyorum ki...
Sensizliğin sofrasına oturuyorum her gece.
Kırık dökük mısraları diziyorum tabağıma,
bir şiirin ortasında çatalla yokluyorum seni.
Gelmiyorsun.
Ne bir ekmek bölüşüyoruz,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta