Sümüklü, pasaklı bir çocuk yürüyor yalnızlığa,
Elinde tuttuğu….
Hiçlik … ve yolu aydınlatıyor yanma özürlü, titrek ışıklar,
Sokak boş, boşluğu kadar aynı zamanda dar, sessiz, kimsesiz….
Çocuk yürüyor yalnızlığa, üşüyor yürüdüğü kadar.
İlk sıcak kuytuda siniyor çocuk,
Elinde tuttuğu
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta