Dünya cam bir prizma,
Her bakan farklı görür.
Kimi güler, güldürür.
Kimi ölür, öldürür.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




evet,o prizmanın bir yüzünde de biz varız işte:)))))biraz kendimiz,biraz da kendimize yabancı!..baktığımız ayna kirleniyor gitgide...dünyanın neresinde olduğumuzdan çok,asıl bu üzüyor beni açıkçası.
gerçekten güzel şiirdi,kutluyorum saygı ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta