Dünya cam bir prizma,
Her bakan farklı görür.
Kimi güler, güldürür.
Kimi ölür, öldürür.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




evet,o prizmanın bir yüzünde de biz varız işte:)))))biraz kendimiz,biraz da kendimize yabancı!..baktığımız ayna kirleniyor gitgide...dünyanın neresinde olduğumuzdan çok,asıl bu üzüyor beni açıkçası.
gerçekten güzel şiirdi,kutluyorum saygı ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta