Dünya cam bir prizma,
Her bakan farklı görür.
Kimi güler, güldürür.
Kimi ölür, öldürür.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




evet,o prizmanın bir yüzünde de biz varız işte:)))))biraz kendimiz,biraz da kendimize yabancı!..baktığımız ayna kirleniyor gitgide...dünyanın neresinde olduğumuzdan çok,asıl bu üzüyor beni açıkçası.
gerçekten güzel şiirdi,kutluyorum saygı ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta