ışık prizmadan geçince renklere ayrılır
ekmeğini ağdan çıkaranlar için
orfoz tekneleri umuttur yarınlara
öylesine bir dinginlik ki yaz sonu akşamlarında
esrik bulutsuzluk kaplar gökyüzünü
ve uçsuz bucaksız ormanın menzilinde
göz kırpmalar mermi kıvamındayken
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta