ışık prizmadan geçince renklere ayrılır
ekmeğini ağdan çıkaranlar için
orfoz tekneleri umuttur yarınlara
öylesine bir dinginlik ki yaz sonu akşamlarında
esrik bulutsuzluk kaplar gökyüzünü
ve uçsuz bucaksız ormanın menzilinde
göz kırpmalar mermi kıvamındayken
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta