Posa Şiiri - Muharrem Soyek

Hiç ağlama
Gönlün burkulduysa
Aşk yalanıyla yıkıldığında;

Sevmeyi deneme bile
Sevilmeyi bekleyen niyetle
Düşmesin umut aynasına yüzün
Üşüdüğünde boş kalan gönlün
Ve düştüğünde ateşe elsiz kalbin…

Demek çoktan gömüldün sen aşktan
Sevmekse haram olmuş doğuştan
Hayat dersen posanı çıkartmış hepten
Sen acılı aşk ezmesi olmuşsun ezelden!

Hele bir sevmeye gelsen
Sevilmeyi beklemeden
Sevsen kelebek kalbinden
Silinsen bencil nefsinden
Ne güzel insan olur be senden…