İnsanım ben insan doğdum,
Çul çuval giyip iki lokmayla doydum,
İyi yönüyle dürüstlüğü buldum,
Kesinlikle pölöfü sevmem.
Tehlike görsemde özümden dönmem,
Haksızlık tufan ılsada sönmem,
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta