Dümensiz Gemi Şiiri - Orhan Alay

Kapanmıyor gözlerim, bilemiyorum vakti;
Bütün keşkeler çıkıyor ağzımdan istemeden.
Artık rüyalarıma da gelmiyorsun sevgili;
Görebilseydim seni, sorardım: "Neden?"

Bu gurbet illerine düşüren nedir?
Ne istediğini bilmeden, kendinden habersiz...
Bir parça umut olsa yollarım sana gelir;
Sorarım sana: Ulaşır mı gemi limana dümensiz?

İnsan bir yoklukta hisseder ya kendini;
Savrulmuş yaprak gibidir, kendinden kaçar.
Maalesef bizi buldu bu zalim feleğin eğrisi;
Küçük adamların düşleri, gerçekleri kadar...