Aşkınla dert çektiğimden,
Hep kendimden geçtiğimden,
Ömrüme gün biçtiğimden,
Habersizdin, habersizsin.
Kalbimdeki bu sızıdan,
Alnımdaki bu yazldan,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta