Akşam olunca
Işıklarıyla konuşurdum yaşadığın şehrin.
Bütün yıldızları toplardı kubbesinde...
Ne kadar uzak durmaya çalışsam da,
Bazen elimi uzatsam
Dokunacak kadar yakın olurdun
Penceremde.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta