9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Oklavamız Toros gürgeninden yontulurdu.
Ninemin avucunda döner, yeryüzünü yayardı.
Sesinde evin kalbi atardı.
Hamur onunla mayalanır, bereket onunla yoğrulurdu.
O varken açlık nedir bilinmezdi.
Hazır gıdalar kapımızdan içeri adım atamazdı.
Bütün mikroplar, oklavanın takırtısından ürkerdi.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta