…
doğduğum yerleri düşünürüm hep
içimde hiç dinmeyen bir gurbet
atılmış göbeğim sıla denen bir uzaklığa
ararım kaybettiğim çocukluğumu
bilmediğim bir memleketin sokaklarında
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




keşke tersine dönebilseydi her şey, doğumdan başlamasaydı hayat, ölümümüzden geriye saysaydı her şey hergün biraz daha yaklaşsaydık o özlediğimiz şeye çocukluğumuza ve en sonunda annemizi mekan tutsaydık...sanırım dünya daha güzel olurdu ve içimizde dinmeyen hıçkırıklar şen kahkahalara dönüşürdü... yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta