Bir gün pişman olurda döner beni ararsan
Güneşin doğmadığı sabahın olmadığı
Kimsesiz garip bir mezarın
O meçhul yalnızlığında ara
Acıyarak bakma sakın toprağıma
Çünkü ben sevda şehidiyim
Uğruna hasretinle yanarak öldüğüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta