adam, yıllarca en güzel anı için sakladığı elbiseyi giyer.
'Artık yeter! isyankarlığın da ki aynasından, güç bela ayrılıp yaralı bir kuş yüreğinin,ritmik dansını gölgede bırakan kalp atışlarının titreme babında sirayet ettiği ayaklarına,zorda olsa hükmederek beklemeye başlar..
O dolap hiç açılmayacak,
O elbise hiç çıkmayacaktı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
