Pisişik bir ikilem,
Kırmak ve dağıtmak,
Uyuşmak ve uyuklamak.
Arasına sıkışmış satırlar gibi öfkem
Kırılma noktasında
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Arasına sıkışmış satırlar gibi öfkem
Kırılma noktasında
Ya şımdı konuşacak yüreğim
Ya da hep susacak
..Hayata dair yaşanmış/ve yaşnmamışlıklara olan öfke ve kırlmışlıkların yansımasını gördüm.
Yüreğine sağlık Suzan Batmankaya.
Kendi gozlerinde ben
Kendi iklimimi solumakta
güzel kişinin muhasebesi kendiyle
kutlarım
saygılar
Kendi iklimlerimizin pencersini aralayıp başka havaları soluduğumuz zaman zaten ikilemler ya çözülüp yada üçlem'lere, dörtlem'lere dönüşüp içinden çıkılmaz bir duruma dönüveriyor. Anlatım güzel, anlatılan güzel, şiir güzel...Kutluyorum Sn.Batmankaya ...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta