Piraye Şiiri - Rabia Durmuş

PİRAYE (Şaire ithafen)

Saf değilsin—
zayıflığını erdem diye parlatıyorsun.
Bir gülüşe ömrünü rehin,
bir bakışa kader diyorsun.
Yıkılınca da
enkazının üstüne “yazgı” yazıp
suçu göğe atıyorsun.
Düşünmezsin.
İnanırsın.
Sorgulamazsın.
Yapışır, tükenirsin.
Aynı ateşe isteyerek yürür,
yanınca çığlık atarsın.
Yalnızlığın kader değil—
kendi imzan.
Ve ben sana acımıyorum.
Bu masumiyet değil,
ısrarla seçilmiş bir düşüş.
Merhamet etmiyorum sana.
Sen akıllanmazsın.
Canın cehenneme, Piraye.