Önce susmayı öğrenir insan, sonra konuşmayı unutur
Ben şimdi, parmaklarımı da kırmak zorundayım
Çünkü hiç olmadık yerimden, kirpiklerimden kırdılar
Beni alfabenin son harfinden ilk harfine doğru anla
Ruhsuz münasebetler sonucu rahimden düşen et parçalarına
Kendi ruhlarından üflüyorlar, bunu hep yaptılar
Yahut tecrübelerinden yonta yonta şekil verdikleri adamlara
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta