acılar denizinde bogulmusum kımıldamayı unutmus
sevgisizlik yormus bir kenarda salkım salkım sarkımıs
yalnızlıgım içinde ruhum bensiz soluk almayı ögrenmiş
ve sen sevdigim tanrım.. senin sevgin yüregimin kendisi olmuş
Acılardan eskimiş suratı vuruyor yüzüme
Sevdasılzık içinde yitik kalan ruhunun derin kanayısları degiyor yüregime
Bakakalıyorum kimseiz odamda kimsesiz ona
Bir acıma doguyor içimde sebepleri unutmus sebesiz bir nedenle
Seni sevmek diyorum yüregime
Öyle özel öyle güzel,öyle beni ben yapan birşeyki
Ben seni seviyor olmanın tadını çıkarıyorum tam bu yerde..
Martıları selamlıyorum koca yüregimle
Zamanım durmuş en büyük hızla zaman çıldırdığında
Ben durmuşum en hızlı adımlarla savrulurken
Herşeyi noktalamışım en büyük virgüllerle yaşam kıvrılırken
Koca bir soru işareti bırakmışım ardımda
Cevapları bulmayı unutmuş olan insanlığa
Bebeksi telaşın gözlerinin içinde
Çaresizce bakıyor tüm evrene
Sacma telaslar sarmıs o güzel yüreginde
Kendini bitirmiş tiz bir sesle
Bakıyorsun amacsızca gözlerime
Konusuyorsun bilinmez bir dille
Acı gemisinden selamlıyorum tüm evreni
Sessizligin hakim oldugu bu kuytu yalnızlıkta
Bir sen varsın yüregimde sevginle
Bir de ben varım sevgisizllik içinde delice
Koca bir uçurum var gözlerimde
sen kimsin beni tanıyormusun