Kendine el sürdürmeyen ürkekligin
Bütün huysuz cekingen aciz tedirginlerini yaban yadirgilardan
Yol kenarina birakilmis bir hayatin cansiz hükümsüz kopuk parcasi gibi
Her tarafi yorgun yilgin moruk..
Istemsizliklerle ucurumlastirmaya calisan inanislara sarilip siginarak
Yeri günü zamani buldukca kolladigi firsatti hic bosa cevirmeyen
Ait oldugu tasi tam gedigine oturtman fikrinin
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta