Ana rahminde soğuyan döle sızan karanlık
Bir karınca yuvasından yeraltına düşen çocuk
Tükrükleriyle selüloz yiyen o çıldırmış gençlik
Bir duman gibi odaya dolan o kadın imgesi
Ve tuttukça kaybolan
Öptükçe ısıran
İçine girdikçe keskin bir jilet gibi
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta