nasıl dinlendiğimi unuttum çiziksiz öyle rahat
ağaçlar kararmadan mutlu olmak kadar zordur
baştanbaşa kalbimi aşan bir yanı var kuşların
yapraklar testidir suya yağmur eskimez yabancı
hayatımın peyzajı bulamamak sıkıntısı kırlangıç uyuyuşunu
denizler lir kadar aydınlık medcezire emanet eder kalplerini
ölürken de vivaldi uçuşacak taşında mezarımın karanlıksı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta