Tan aydınlığa vara dursun,
Yüzümse; hala karanlık...
Her canlı ölümü tadacak,
Sevimsiz bir yük gibi sırtımı kambur eden tabut...
Masum bakışlarda zuhur eden suçlu eller,
Nereye değeceğini bilemeyen kimsesiz çocuklar gibi,
Korku, peyderpey salmış kendini insanlığa
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta