Gecenin her şeyi yutan karanlığında
Ay sanki bir umut ışığı gibi parlıyordu
Ölüm sokaklarda kol gezerken
İnsanlar onu görmezden geliyordu
Her ne zaman karanlık çökerse
Peşinden ölümün geleceği
Biliniyordu zira
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta