Geçen gün uğradım, gönül dostuma,
Baktım, siyah saç kalmamış başında!
Hal-hatırın sordum, bunun üstüne,
Dedi; herkes ekmeğinin peşinde!
Daha dündü, çocukluktan çıktığım,
Geleceğe hep umutla baktığım,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta