İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
"FANİYİM FANİ OLANI İSTEMEM. ACİZİM AZİZ OLANI İSTEMEM. İSTERİM LAKİN BİR YAR-İ BAKİ İSTERİM. BİR ZERREYİM FAKAT BİR ŞEMSİ- SERMED İSTERİM. HİÇ ENDER HİÇİM AMA BU KAİNAT YETMEZ, BAKİ ALEMDEKİ CENNETİ DE İSTERİM." -Kelam-ı kibar-
"EĞER KALB-İ İNSANIN GENİŞLİĞİ ŞU KAİNAT KADAR BİLE OLSA İDİ, YİNE DE O KALBİN O RAHMAN'IN BUNCA İHSANATINA MUKABİL, MİNNET VE MUHABBETLE DOLMASI İKTİZA EDERDİ." -Kelam-ı kibar-
Hayırlı sınavlar Gürkan bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta