Yüreğim erimeyen buzul çağı kalesi
Gezdiğim karanlık sokakları aydınlatan fener
Isıt içimi çözülsün ani şokların dondurduğu bu beden
Dileğim, her elde bir kitap aydınlansın beyinler
Tüketerek kaybettik değerlerimizi
Bulur muyuz ararsak sahafta veya eskicide
Dün gece uyku girmedi gözlerime
Seni düşündüm her şey dahil
Oysa ki yalnız uykulara alışkındım
Hayat otelinin bilmem kaç numaralı odasının
Penceresinden, balkonundan baktım.
Gerçekler ortalarda geziniyordu apaçık
On sekiz yaşında çarpan yüreklerimiz
Aşkın utangaç heyecanını taşırken
Ne çok sevmiştim seni bilsen….
İkimizli düşlediğim tüm hayallerimle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!