Ağac-uğac bol çekiler,
Etrafına kol çekiler.
Üreyimden yol çekiler,
O giden kervane kibi.
Qem elinde talanaram,
Derd oduna qalanaram.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beyaz duman-çen olasan,
Sarı telde den olasan.
Istemirim sen olasan
Mecnuni-divane kibi.
Sevinc Arzulu
güzel sitem eden yüreğe sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta