Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Sen gittin ya
Gülüşüm masada kaldı
Gözlerim sesinde takılı
Maviydi hava
Makam hüzzam
Sırası mıydı?

Nerdesin be koca adam demişsin
Beni yanında canda istemişsin
Sen dersin de sabaha gelmez miyim?
Sensiz nefessiz oldu evim odam
Kurban olsun sana bu koca adam

sen gelmelisin düşüme
çat kapı gelir gibi
dudağında beni uçurumlara sürükleyen
gülüşün olmalı yine
saçların denize bakar gibi dağınık
gözlerin zaten baştan çıkarıcı

Dayanacak dalım sendin
Kırıp da gitme
Sesini duyarım
Dalgalar götürür sesimi uzaklara
İnanamam bir daha kurulan hayatlara

Gözlerimden bahar versem bitanem
Alır mısın ah hoş geldin diyerek
Bahar koksan bahar baksan gül tanem
Uyut koynunda aşkı söyleyerek

Kolların sarsın bir kuş gibi sanki

Gülüm der sever gül diye koklar hep
Beni çok severmiş bu dünyada tek
Canımsın şu seven gözlerime bak
Oh oh ben seni seviyorum çok çok

Yaklaşsa yakar ateşlere atar

Yemyeşil bir kurbağa
Bir gün dere kıyısında
Güneşlenmektedir sessizce.
Çalılar arasında.
Görünür bir akrep sinsice:
“Günaydın kurbağa kardeş.”

Kaşı gözü denk gelmiş, yüreğime hoş gelmiş
İyilik güzellik ne varsa sende görürüm
Gülmüş de güneş olmuş, sanki sevgiden elmiş
Sen olmazsan yanımda bil ben bin kez ölürüm
Yaradan nasıl övmüş, seni yaratmış Ömrüm

Bitti desem günler
Acıları kaldıramaz oldum
(-Ayrılıklar....
Kimin olsun? …-)
Yüküm ağır yaşamaktan omuz versen
Benim yerime kaldırabilir misin?

Sana ne mektuplar yazdım
Haberin olmadı
Ne kadar heyecanlandım geceler boyu
Gözlerimi beklettim pencerelerde
Yağmurlarla beraber mevsimleri suladık
Gelmedin