Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Coş sevgimden, aşkımdan hep beni iste.
En güzelini bana yaz, sözcükleri bana diz de.
Gönlüm bu, yosun gözlün, göçmen kızın bu işte.
Ayaklarım kızgın çölde, başım esen yelde yanıyor.

Serin mi serin sular, yakmıyor kızgın kumlar.

Minik bir bezden bebekti Bahtiyar şirin kara kız…
Köyün içinde köy onun içinde
Kara saçları tepede kurdelesi
İri gözleri gelecekte
Gelecek karanlık
Kalsa eğer karanlıklarda

Hadi benim için sen düşün.
Karanlık gecelerden korkarım demiştin.
Karanlıktayım işte gel.
Yalnızlık iyi değil demiştin.
Yalnızlığın içindeyim.
Ellerimin halini sen düşün bumbuz.

Benim annem nazlıdır.
Anneme naz, naza gül
güle ANNEM yakışır.

Benim annem tatlıdır.
Anneme tat, tada bal

Hatırladım adını eskilerden
Takıldı aklıma bilmem ki nerden
Leyla'nın sevdiği değil misin?
Kimsin hımm aşk mısın nesin?
Leyla'nın sevdiği sen değil misin?

Ne sizde, ne bizde,
Güzel bir şehirde,
Bir Ali Baba yaşarmış,
Ara sıra nehirde,
Balık avlarmış.
Ali Baba oduncuymuş.

Tut ellerimden tüm masallarımı sana söyleyeceğim
Sana fısıldayacağım kuşların türkülerini
Nerdesin
Gözlerini gözlerime çizdiğim
Gülüşünü çoktandır ezberlediğim
Kimdesin

'Giden gitmiş..
Kalan gidene ağlayacaktır..
Sesi belki duyulur yüreklerde
Belki duyulmaz..
En kötüsü Saray çiçekleri hep yalnız sayacak kendisini...
Sabahları üzerinde gözyaşları olacak..

Alacakaranlık çökerken kente
Kuşlar yuvasına sinerken sessiz
Gülüm sızım sızım sızlar da derim
Usulca korkarak yalnız giderim
Yüreğimi sana bırakıyorum

yüreğimde depremler oluyor
kaynar kazanlar dökülüyor
ellerimi yakıyor

ya tut hiç bırakma
ya bırak hiç sevme