Perinur Olgun Şiirleri - Şair Perinur Olgun

Gözlerine uçurdum tüm güvercinleri
Özlemler, çocuksu uçurtmalarda
Ağaçların kırılan dallarını sardım usulca
Saçlarını özlemiş masallar
Ellerini görmeli biten şarkılar
Tekrar yaşamalıyız yaşadıklarımızı

Eskilerde çok çok eskilerde bir han varmış sevilen. Halkı onu o halkını seviyormuş bir seviyormuş.
Bayramlarda seyranlarda koca koca alanlara bir sofra donatırmış ki çadır çadır. Yemekler gelirmiş tepsi tepsi.
Halkı onu seviyormuş onun halkını sevdiği kadar.

Bir sarayı varmış; halkı her an gelsin derdini anlatsın diye sarayına kapı koydurmamış. Dileği isteği olan hemen hanın karşısına buyur edilirmiş.
Ondan kendisine Kapusuz Han adı takılmış.

Bekle beni geliyorum
Leylaklar mevsimindeyim.
Hiç sararmaz burada yapraklar,
Yer gök yeşil,
Beklemeklerdeyim.

Ben kadınım
Hem seven, hem sevilen ben.
Gereğinde demir parmaklıklar beklerim yıllar boyu
Gerekirse sabah kadar hasta başı..
İkisi de aynıdır benim için
Ben eririm ışıtırım dört bir yanı.

Seni hep özlemiştim zaten
Yıllarca her yıl özledim
Bekledim gelirsin diye
Her kapı çalınışında
Her mevsim yaza döndüğünde
Kışın kuşlar üşürken

Gözlerinde gizli mehtaplar vardı
Geceler gözlerin gibi simsiyah
Ya rabbim bilsen ne güzel bir yârdı
Şiirler mi küsmüş, sevgililer mi uzak?

Ey kader üzme, onu tut, al getir

Sen benim hayatımın hediyesi
Gözümün çiçeği, gülümün rengi
Sensin bitanem hep aşkımın dengi
Seni nasıl unuturum unutamam ben.

Gelme istersen yıllarca orada kal

Bekleme gelmeyeceğim.
Söz verdiğim gün.
Hani gelecektim ya!
Denizleri yakmaya.
Denizler soğudu.
Ben hala ateşim bak!

Senle doğmuş gibiyim sensiz hiç olamam ben
Sen koklarsan bil bin yıl yaşasam solamam ben
Senin gibi seveni arasam bulamam ben
Rüzgar gibi diyorum yüreğime dol gitsin
Şeytan diyor ki ah kırk yıl kölesi ol gitsin

Adı gibiydi Zülfikar
Sevdi mi tam severdi kadınını
Bırakmazdı ele güne..
Kara bıyıklarının arasından bakardı,
Toz kondurmaz ona,
Sevdiğini gözü gibi severdi.