semboller gördüler gecenin sonunda
mum ışığında göz kırpıştı
bardak bu dudaklara ilk Fransız öpücüğünü vereceği için heyecanlandı
Adem elmasının üzerinde bir kır düğünü gözüktü
Evlenmek için kredi çekmek zorunda olmamakla epey sevindiler
küçük bir teriyer gibi kuyruk sallamışlardı banka hesaplarına
çok küçük bir alanda burnu epey büyük imparatorluk
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta