perestiş aşkımın önünde eğildiğim put'um,
en ufak sözüne döktüm binlerce kelime önüne,
bir kilit vuramadım önceki bedenlerimin yattığı bu mezarlığa,
fevkalbeşer çabamın sonucuydu bu sonu,
bu sonu yakıştıramadım diye susmuyor amiyane cümlemin kalemi, bu da senin için yazdığım şiirlerin sonuncusu.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta