perestiş aşkımın önünde eğildiğim put'um,
en ufak sözüne döktüm binlerce kelime önüne,
bir kilit vuramadım önceki bedenlerimin yattığı bu mezarlığa,
fevkalbeşer çabamın sonucuydu bu sonu,
bu sonu yakıştıramadım diye susmuyor amiyane cümlemin kalemi, bu da senin için yazdığım şiirlerin sonuncusu.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta