Sırça köşklerin bak, camı kırıldı
Edep yorganı da, hepten dürüldü
Mahremin örtüsü, yere serildi
Evin gizli sırrı, pazara düştü.
Dört duvar arası, "özel" kalmadı
Girmeyen bir tek o, "tüzel" kalmadı
Çirkini gösterir, "güzel" kalmadı
Yatak odaları, pazara düştü.
Tiktok’ta soytarı, olmuş geziyor
Üç kuruş uğruna, özün eziyor
Cümle alem senin, halin seziyor
Özelin değeri, pazara düştü.
Sofrada yediği, lokma ekranda
Gezdiği tozduğu, o an her yanda
Bir haya kalmadı, tende ve kanda
Utanma duygusu, pazara düştü.
Beğeni geldikçe, aklı gidiyor
Sanal alkışlara, bayram ediyor
Şöhretin uğruna, neler ödüyor?
İnsanın onuru, pazara düştü.
Köşektaş seyreder, yüzü kızarır
Bu nasıl bir nesil, rengi sararır?
Arsıza sorsan da, sanma bozarır
Ahlakın kumaşı, pazara düştü.
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 13:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!