yanlızlığın pençesindeyim,
eritmekde her halimi perde perde
ben yalnızlığın sevdasinda
inlemekdeyim perde perde
gecelerin zifiri karanlığı üstüme gelmekde
sarıp sarmalamakda yalnızlığımla
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta