Hayat, oyun içinde bir oyun;
Başrolde daima insan.
Bazen dost yüzüyle çıkar karşına,
Bazen de en sinsi düşman.
Rolü biten çekilir usulca kenara,
Perde iner, susar zaman.
Daima alkışı alan değil,
Alır ödülü en güzel oynayan.
Sanmayın her gülüş içtendir,
Her söz gönülden gelir.
Kimi çıkarının peşindedir,
Kimi mecbur, sapmaz yolundan.
Ağaç misali insanoğlu,
Meyvesiyle anılır her zaman.
Çürük meyve altına düşer,
Ağaçta sorumludur onlardan.
M. ÖZGÖREN
Kayıt Tarihi : 6.07.2026 01:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!