Pencerem hep açık kaldı…
Tül perdenin arkasından hep yol gözledim.
Giden kim?
Gelen kim?
Geleni ben gönderdim.
Yine de ben izledim…
Pencerem hep açık kaldı.
Arkamdan omzuma dokunuldu bazen.
Güzel olurdu.
Severdim.
Tabii…
Bir süre.
Pencerem hep açık kaldı.
Bir defa kapanmıştı, hatırlıyorum.
Korkmuştum.
Kendi yansımamla baş başa kalmıştım.
O günden beri hep açıktı.
Pencerem hep açık kaldı.
Uzun bir süre daha açık kalacak.
Yollara alıştım zaten.
Umarım kuvvetli bir rüzgâr esmez…
Anlam YapıKayıt Tarihi : 3.08.2026 20:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!