Bir pencere yeter bana,
Yalnızlığın en kuytu köşesinde...
Kendi benliğimle baş başa,
Kimseler görmeden.
Karanlık gölgeler olsa
penceremin ucunda;
Bir çift göz, bir tek söz,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta